Ons verhaal
Billy’s hoef — weer een stap verder
Twee weken geleden werd Billy behandeld door de orthopeed nadat hij een flinke ontsteking in zijn hoef had gehad. Daarbij is een deel van de hoef opengelegd om goed bij de ontsteking te kunnen komen. Dat was op dat moment nodig, maar daarna begint natuurlijk het volgende hoofdstuk: hoe zorg je ervoor dat de hoef weer zo goed mogelijk verder kan herstellen?
Vandaag kwam daar een mooie nieuwe stap bij.
De hoefsmid heeft Billy een aluminium ijzer gegeven. Niet zomaar als standaard beslag, maar als ondersteuning van de hoef terwijl die verder herstelt. Het stuk van de hoef dat eerder open was gemaakt, op de plek waar de ontsteking had gezeten, is vervolgens gevuld. Daarmee is dat open gedeelte nu afgesloten en is er geen directe verbinding meer met de dieper gelegen structuren.
En ik vond het eerlijk gezegd ontzettend leuk om te zien.
We kijken niet alleen naar een hoef, maar naar het hele paard. Hoe hij loopt, hoe hij belast, wat hij zelf aangeeft en wat hij aankan. Dat is eigenlijk precies de rode draad in zijn hele verhaal: niet alleen behandelen wat je ziet, maar blijven kijken naar het geheel.
Voor nu voelt dit vooral als weer een mooie stap vooruit.
Zijn hoef heeft veel meegemaakt, wij inmiddels ook, maar er wordt zorgvuldig aan gewerkt en vandaag was vooral een dag waarop ik dacht:
wat is hoefzorg eigenlijk ontzettend interessant.
En ja… mijn twijfel of ik mij verder wilde verdiepen in hoefzorg wordt door meneer Billy op deze manier ook niet bepaald kleiner. 😉
Hoefzorg heeft mij altijd al geboeid, maar bij Billy wordt het iedere keer weer een soort praktijkles. Juist omdat zijn hoeven en zijn lichaam nooit helemaal volgens het standaardboekje lijken te werken, moet er steeds opnieuw goed gekeken worden naar wat op dát moment passend is.
Dat maakt het soms spannend, maar ook enorm leerzaam.
Ik stond er vandaag dus vooral met veel belangstelling bij te kijken hoe alles stap voor stap werd opgebouwd. Hoe zo’n hoef wordt voorbereid, waarom juist voor aluminium wordt gekozen en hoe het geopende deel daarna weer netjes wordt afgesloten. Je ziet dan ineens heel letterlijk hoe belangrijk goede samenwerking tussen verschillende behandelaars is.
En natuurlijk blijft Billy daarin gewoon Billy.
We kijken niet alleen naar een hoef, maar naar het hele paard. Hoe hij loopt, hoe hij belast, wat hij zelf aangeeft en wat hij aankan. Dat is eigenlijk precies de rode draad in zijn hele verhaal: niet alleen behandelen wat je ziet, maar blijven kijken naar het geheel.
Voor nu voelt dit vooral als weer een mooie stap vooruit.
Zijn hoef heeft veel meegemaakt, wij inmiddels ook, maar er wordt zorgvuldig aan gewerkt en vandaag was vooral een dag waarop ik dacht:
wat is hoefzorg eigenlijk ontzettend interessant.
En ja… mijn twijfel of ik mij verder wilde verdiepen in hoefzorg wordt door meneer Billy op deze manier ook niet bepaald kleiner. 😉
Reactie plaatsen
Reacties